Haliç’te nefes kesen mücadelelere sahne olan ilk yarışlar, sezonun devamı için de epey fikir veriyor. Tüm sezonun Show TV’den canlı yayınlandığını da en başta hatırlatalım.

Takımlarda pek değişiklik yok. Geçtiğimiz sezon Stihl sponsorluğunda şampiyon olan Kerem Tuncer & Alpay Akdilek ikilisi, bu sezon ECI Men Cosmetics sponsorluğunda yarışıyorlar.

Geçtiğimiz sezon Aybars Turna ile yarışan Angel Yachts pilotu Cengiz Şıklaroğlu, bu sezon Uğur Yelken ile yarışıyor.

Geçtiğimiz sezon iki teknesi de Franke sponsorluğunda yarışan GHB Racing, bu sezon 7 numaralı teknesinde Franke, 67 numaralı teknesinde DN. Sixty Seven ile yarışa çıkıyor.

APA Racing, bu sezon Efe Project – Mitsubishi Electric olarak parkurlarda.

2012 takımlarındaki değişiklikler şimdilik bu şekilde. Güniz Akkuş’un da teknesini yetiştirebilirse sezon ortasında şampiyonaya dahil olacağı, gelen haberler arasında. Umarım yetişebilir, bir kadın pilotun yarışması organizasyona renk katacaktır.

Mevcut duruma ve ilk yarışa bakınca, şampiyonluk mücadelesi ECI – YKM arasında geçecek gibi görünüyor. Beşiktaş ve Galatasaray geçen sezon gibi rekabetçi, sık sık kürsü görürler.

Orta sıralarda ise müthiş bir mücadele var.

Lenore Yachts, Angel Yachts, Franke, Mitsubishi, DN. Sixty Seven ve WD 40, üst üste geçişlerle nefes kesiyorlar.

Angel Yachts geçen sezonlara göre çok ilerleme kaydetmiş gibi duruyor. Önceki sezonlardaki gibi “önemli olan katılmaktı” demiyor, kürsü için savaşacağının mesajını veriyor.

İspanya, Portekiz, İtalya ve Türkiye’den pilotların mücadele ettiği 2012 Offshore Dünya Şampiyonası’nın çok heyecanlı geçeceği ilk yarıştan belli oldu.

İlk yarışların ardından, puan tablosu şu şekilde:

1. ECI Men Cosmetics – 440
2. Beşiktaş Miele – 327
3. YKM Sport – 255
4. GSYİAD Galatasaray – 194
5. Angel Yachts – 113
6. GHB Racing 2 (DN. Sixty Seven) – 89
7. GHB Racing 1 (Franke) – 77
8. Lenore Yachts – 61
9. WD 40 – 54
10. Efe Project Mitsubishi – 27

2012 sezonunda yarışan takımlar ve sezon takvimi ise aşağıdaki şekilde:

Işıklar Dünya Offshore 225 Şampiyonası 2012 Takımları

ECI Men Cosmetics – 88 – Kerem Tuncer & Alpay Akdilek

Beşiktaş Miele – 03 – Murat Leki & Hamdi Kitapçı

YKM Sport – 02 – Saruhan Tan & Kerim Zorlu

GSYIAD Galatasaray – 05 – Francesco Redaelli & Giovanni Casagni

Angel Yachts – 66 – Cengiz Şıklaroğlu & Uğur Yelken

GHB Racing 2 DN. Sixty Seven – 67

Lenore Yachts – 14 – İlker Özmen & Umut Duyar

Efe Project – Mitsubishi – 33 – Nevzat Arman & Ufuk Özgül

WD 40 – 40 – Boğaç Hürzat & Mehmet Hantal

GHB Racing 1 Franke – 7 – Hakan Vanlı & Süha Yenigül

Işıklar Dünya Offshore 225 Şampiyonası 2012 Takvimi

İstanbul Haliç GP – 05 Mayıs 2012
İstanbul Haliç GP – 06 Mayıs 2012
Samsun GP – 19 Mayıs 2012
Samsun GP – 20 Mayıs 2012
Elazığ GP – 16 Haziran 2012
Tunceli GP – 17 Haziran 2012
Van GP – 14 Temmuz 2012
Van GP – 15 Temmuz 2012
Erdek GP – 11 Ağustos 2012
Erdek GP – 12 Ağustos 2012
Mersin GP – 08 Eylül 2012
Mersin GP – 09 Eylül 2012
Gaziantep GP – 22 Eylül 2012
Gaziantep GP – 23 Eylül 2012

Elbette bu dev organizasyon sponsorsuz yürümez. Organizasyonun başarıyla yürümesine destek veren sponsorlara da teşekkür etmeden geçmeyelim:

Ana Sponsor: Işıklar Holding, Architon

Ulaşım Sponsoru: Anadolu Jet

Dijital Medya Sponsoru: CMS Medya

Zamanlama Sponsoru: EDOX

Yakıt Sponsoru: Petroturk

Ziyafet Sponsoru: Portaxe

Ponton Sponsoru: Mer Denizcilik

Radyo Sponsoru: Number 1 FM

Kıyafet Sponsoru: Ravelli

Start Boat Sponsoru: Safter

Co-Sponsor: SİF/JCB

Medya Sponsorları: Show TV & SKY TÜRK360

Temizlik Sponsoru: Sonax

Işıklar Dünya Offshore 225 Şampiyonası, bu sponsorların destekleri sayesinde devam ediyor, Türkiye’de yaşayanların bile gidip görmeye üşendiği doğa harikası bölgelerdeki yarışlar dünyanın birçok ülkesinden canlı izleniyor.

Organizasyonun resmi sponsorlarının yanı sıra Davidoff, Lee, Miele, Franke, Dr. Angel Cosmetics, Big Chefs, Ağaoğlu MyClub, Tokai, Derby gibi sektöründe önemli markaların da çeşitli takımların sponsoru olarak katkıda bulunduğunu unutmamak gerek.

Tüm sponsorlara teşekkür ediyor, tüm takımlara başarılar diliyoruz.

Sezonun ilk yarışını aşağıdaki fotoğraflarla özetleyelim:

Suya ilk indirilen teknelerden biri, Angel Yachts.

Franke suya inmeye hazırlanıyor.

Mitsubishi Electric, yarışa hazır.

Tekneler pit alanında son hazırlıklarını yapıyorlar.

Hazırlıklar tamam, start çizgisine ilerleniyor.

Rölantide çalışan motorlar, startla birlikte kükremeye başlıyorlar.

Lenore Yachts ve Franke’nin çekişmesi.

Galatasaray bu atağıyla Franke’yi geçiyor.

Angel Yachts, Franke ile arayı açıyor.

Galatasaray’ı geçen Angel Yachts, adeta uçuyor.

Daha yarışın başında diğerlerinden kopan ECI, damalı bayrağı ilk sırada görüyor.

Kerem Tuncer & Alpay Akdilek ikilisi damalı bayrağı podyuma götürüyorlar.

Takım bol, trafik sıkışık.

Şampiyonanın en renkli takımı olan Angel Yachts, mesajlarıyla da gülümsetiyor.

Takımın adı Angel olunca, standındaki angel’ları görmezden gelmek olmaz.

Sezonun 3 ve 4. yarışları 19 – 20 Mayıs hafta sonunda Samsun’da düzenlenecek. Ben oradayım, herkesi bekleriz.

Suhulet Arabalı Vapuru da, bu şirketin askere gidip Gazi unvanı alan gemilerinden biri.

1869 yılında şirketin başına getirilen Giritli Hüseyin Haki Efendi, şirketin yatırımlarını arttırmaya kararlıdır. O yıllarda boğazın iki yanına yolcu taşımacılığı aktif olarak devam etmektedir ama atların, arabaların, havaleli yüklerin taşınması için uygun bir gemi yoktur filoda. Bu işe bir çözüm bulmayı kafaya koyan Hüseyin Haki Efendi, arkadaşları Mehmet Usta ve İskender Efendi ile birlikte dünyada o güne kadar görülmemiş bir gemi tasarımı yapar.

Plana göre bu vapurun güvertesi dümdüz olacak, arabalar rahatça inip binebilecek, yolcular da üst kattaki salonlarda seyahat edecektir. Yani bu planlar, bugün bilinen araba vapuru, arabalı vapur veya feribot dediğimiz teknelerin atasını oluşturur. O dönemde özellikle ABD’de araba taşıyan vapurlar vardır ama bugün kullanılan feribot tasarımı Giritli Hüseyin Haki Efendi ve ekibine aittir.

Yeni vapur için teklifler alınır, 8.000 altın bedelle bir konsorsiyuma sipariş verilir. İngiltere’de inşa edilen geminin motoru Maudslay, Sons and Field tarafından yapılırken, gövdesi ve iç malzemeleri aralarında Bahadır Tersanesi’nin de bulunduğu çeşitli firmalar tarafından üretilir.

Hüseyin Haki Efendi’nin projesi, tam istenen şekilde hazırlanır. İnme binme kolaylığı için iki ucunda kapakları bulunan baştan sona dümdüz olan ana güverteyi atlar, arabalar kullanır; üst kattaki salonları ise yolcular. Uzunluğu 45.7 metre olan vapurun genişliği 8.5 metre, su kesim yüksekliği ise 3 metredir. 555 grostonluk vapur, 450 hp tek silindirli makinesinin döndürdüğü yandan çarkla iki yöne de 7 mil hız yapabilmektedir.

1871 yılının sonunda İngiltere’deki tersanede tamamlanan vapur, İstanbul yoluna çıkmaya hazırdır ama götürecek gözü kara kaptanı bulmak zordur. Safrası olmayan, düşük su kesimli bir vapuru İngiltere’den İstanbul’a götürmek yürek işidir. Sonunda bir çılgın kaptan bulunur ve çeşitli badireler sonunda vapur, 1872 yılında İstanbul’a ulaşmayı başarır.

26 baca numarasıyla hemen işe başlayan vapurun yararları o kadar iyi anlaşılır ki, hemen ardından aynı konsorsiyuma, 12.000 altın bedelle daha güçlü bir feribot siparişi verilir: 27 baca numaralı Sahilbend. O dönemler Şirket-i Hayriye tüm gemilere baca numarası vermekte ve halk hem ismiyle, hem baca numarasıyla bilmektedir gemileri. Dünyanın ilk feribotu olarak İstanbul’da görevine başlayan gemiye, Suhulet (Kolaylık) adı verilirken, 27 baca numaralı kardeşine Sahilbend (İki kıyıyı birbirine bağlayan) adı verilir.

Suhulet büyük badireler sonunda İstanbul’a ulaşır ama, kayıkçılar isyandadır. Tıpkı bugün minibüsçülerin metrobüse, isyan etmesi, otobüsçülerin uçaklara mızmızlanması gibi, 1872 yılında da kayıkçılar, feribotlara isyan ederler.

Suhulet, ilk seferinde Üsküdar’dan aldığı topçu bölüğünü Kabataş’a geçirir. Ekmek elden gidiyor, aç kaldık diye isyan eden kayıkçılar, kayıklarını birbirine zincirleyerek Kabataş’ta eylem yapıp, Suhulet’in karaya yanaşmasını engellemeye çalışırlar. Fakat topçu bölüğünün subayı topların namlularını kayıkçılara doğrultunca çil yavrusu gibi kaçışırlar.

Eylemler bununla sınırlı kalmaz. Geceleri Suhulet’in camları taşlanır, çeşitli zararlar verilmeye çalışılır. Fakat seferlerine devam etmesi, bir yıl sonra Sahilbend’in de seferlerine başlamasıyla birlikte kayıkçılar durumu yavaş yavaş kabullenmeye başlarlar.

Görünen o ki, nesiller değişse de zihniyet değişmiyor. Yeniliklere karşı çıkan, ekmek elden gidiyor yaygarasıyla ortalığı birbirine katanlar her zaman var olacaklar. Ama kaybeden hep kendileri olacak.

Hem Osmanlı İmparatorluğu’na, hem Türkiye Cumhuriyeti’ne çalışan bu iki vapur, 1958 yılında emekliye ayrılana kadar tam 86 yıl çalışırlar Boğaz sularında. Hem sadece İstanbul Boğazı da değil. Suhulet, Çanakkale Savaşı nedeniyle Çanakkale’ye gider, topçu bataryaları taşır Boğaz’da. Savaşın bitmesiyle birlikte “Gazi” unvanı alarak geri döner, 1958′e kadar tam 86 yıl, boğazda yolcu ve araba taşımaya devam eder.

At arabası, kağnı, fayton taşıyarak başladığı görevine, Chevrolet, Dodge, Ford taşıyarak devam eder.

Suhulet’in ilk ciddi bakımı, 1930 yılında yapılarak motoru ve buhar kazanı değiştirilir. 1952′de bir bakımdan daha geçer ve 11 Mayıs 1958′de emekliye ayrılır. Sahilbend ise 1927 yılında bir bakıma girer, 1959 yılında emekliye ayrılır.

Bu arabalı vapurların ikisi de her zaman etkilemiştir beni. Osmanlı’nın son demlerinde, dünyada eşi benzeri görülmemiş bir vapur tasarlamak, bugün kullanılan feribotların temellerini atmak hafife alınacak bir başarı değil. Üstelik üretimde bir Türk firması olan Bahadır Tersanesi’nin de taşeron olarak çalışmış olması, cumhuriyet döneminde denizyollarına gereken önem verilseydi bugün ne durumda olurdu diye düşünmeme neden oluyor.

Sadece Suhulet ve Sahilbend’i üretmekle kalmayıp, boğazın çeşitli yerlerine vapur iskeleleri kurarak seferlerin daha çok noktaya ulaşmasını sağlayan, vapur saatlerini düzene oturtan, her iskeleye sefer saat listesi ve duvar saati asan, iskele binaları yapan, müşteri memnuniyeti için iskelelere şikayet defterleri koyan Giritli Hüseyin Haki Efendi, kendi döneminde Şirket-i Hayriye’ye çağ atlatan adamdır.

Hüseyin Haki Efendi 1894′de hastalanarak işten ayrılır, 1895′de vefat eder. Şirket-i Hayriye, 1911′de üretilen 69 numaralı vapura onun ismini verir. Fakat cumhuriyet döneminde Şirket-i Hayriye, Devlet Denizyolları İşletmesi’ne devredilince, 69 numaralı vapurun ismi Göztepe olarak değiştirilir. Nuri Demirağ gibi, yaptığı hizmetlerin karşılığında adı tarihten silinmek istenen kahramanlardan biridir bence Hüseyin Haki Efendi.

Yıllar sonra, 1963′e gelindiğinde Haliç’te inşa edilen bir feribota Hüseyin Haki ismi verilir ve vapur 1980′de emekliye ayrılana kadar bu büyük denizci adamın ismini taşır boğazda.

Bugün ise Hüseyin Haki Efendi’nin ismini taşıyan bir vapurumuz yok. Çünkü biz hak eden kişilere değer vermeyi hâlâ öğrenemedik.

Yaz gelirken tekne, deniz sevdası pırpırlanmaya başladı yeniden. O zaman hatırladım ki benim denizlerden, teknelerden bahsettiğim Efendi Kaptan diye bir blogum vardı. Hatırladığım gibi de koştum geldim buraya. İki gün önce Pit Café’de yazdım, dedim ki bundan sonra günde yarım saatçik de olsa bloglarımla ilgileneceğim. Efendi Kaptan da bu aileden biri olduğuna göre, sözüm burası için de geçerli.

Uzun aradan sonra bir ortamda ahkâm kesmek zor. Yabancılaşıyor insan. Isınmak için o ortamı hemen sevdikleriyle paylaşmalı o yüzden. Benim sevgilim de Aston Martin olduğuna göre, buyrun size Aston Martin Voyage 55!

Magnum 44 Banzai, Magnum 51 Bestia ve Otam 55 gibi teknelerin tasarımcısı olan Luiz de Basto, geçtiğimiz Ekim’de yeni çalışmasını Aston Martin Voyage 55 adıyla sundu. Aston Martin yönetiminden henüz bir ses çıkmadı ama teknenin 3D çizimleri bile büyük sükse yaptı.

Nasıl yapmasın, Aston Martin gibi bir efsaneyi denize indirmekten söz ediyoruz burada. Üstelik Cigarette Racing’in SLS AMG’si gibi esinlendiği modeli sadece anımsatmıyor, resmen taklidini yapıyor.

Luiz de Basto, bu teknede Aston Martin’in DBS, Virage, Rapide ve Vantage modellerinden ilham aldığını söylüyor. Koyu yeşil renkteki teknenin turuncu & sarı hatları, Aston Martin Racing takımlarının renklerini temsil ediyor. İç tasarım ise ağırlıklı olarak beyaz.

Teknenin hatch kapağı, yanlardaki derin hava girişleri ve hepsinden önemlisi arkadan görünüşü, “ben Aston Martin ailesinin bir üyesiyim!” diye bağırmasını sağlıyor. Ön cam bile Aston Martin’in ön ızgarasının grafiğini koruyarak tasarlanmış.

Aslına bakarsanız arkadan görünüşünü pek beğenmedim. Tamam, Aston Martin’in arkadan görünüşünü çok güzel yansıtmışlar. Stoplar, spoiler, bagajın duruşu falan güzel canlandırılmış. Ama orgazmik stopları yeterli şıklıkta yansıtılmamış. Özellikle o kromlar bütün işi bozuyorlar. Egzoz çıkışlarının çevresi krom yerine teak olsa ve platforma doğru biraz daha ilerlese çok daha gerçekçi bir Aston Martin görüntüsü yakalanabilirdi bu modelde.

Bu haliyle de muhteşem olduğu bir gerçek tabi ki. Ve eminim, üretime geçecek olurlarsa arka taraf biraz makyajlanacaktır.

Üretim demişken; henüz prototip olan teknenin fiyatı henüz belli değil. Fakat 16 metrelik boyuna, temsil ettiği marka nedeniyle kullanılacak malzemenin kalitesine bakarsak motorunu hariç tutsak bile ciddi bir rakam çıkacaktır ortaya.

Luiz de Basto diyor ki, “gemi mühendisi olsam da otomobil tasarlamayı da seviyorum. Herkes otomobil ve tekneler arasındaki benzerliklerden bahseder ama aslında farklılıklardan bahsetmek lazım. Hava girişleri, egzozlar, camlar, bunlar sürat tekneleri ve spor otomobiller arasında neredeyse farksızdır.

Ben de hem bir Aston Martin sahibi hem de yat tasarımcısı olarak bu ortaklığın nasıl bir eser vereceğini göstermek istedim. Bunu tasarlarken sadece Aston Martin’in muhteşem çizgilerini yansıtmakla kalmadım, oldukça fonksiyonel bir tasarım çıktı ortaya.”

Teknenin ilk taslaklarını çizerken Aston Martin’in ön ızgarasını ön cama uyarlamakla işe başlayan Luiz de Basto, işin sonunda suda giden bir Aston Martin tasarlamayı başarmış. Lisans sıkıntısı olacağını da düşünmüyor, ilk siparişle üretime geçebileceğini ifade ediyor.

Lagonda, Cygnet gibi modellerin üzerine atlayan Ulrich Bez’in bu modele karşı çıkacağını hiç sanmam. Umarım bir müşteri çıkar da bu tekneyi suda görebiliriz.

Aston Martin Voyage 55

Aston Martin Voyage 55

Aston Martin Voyage 55

Aston Martin Voyage 55

Aston Martin Voyage 55

Aston Martin Voyage 55

Ne olursa olsun köpekbalıklarıyla yüzmem ve yüzmedim de. Ancak ABD’li Innespace firmasının yeni oyuncağı Seabreacher, köpekbalıklarıyla yüzmeyi değil, köpekbalığı gibi yüzmeyi vaat ediyor.

Rob Innes ve Dan Piazza tarafından 1997 yılında kurulan Innespace, ismi daha önce pek duyulmamış bir firma. İlk üç yıl farklı tekne projelerine yoğunlaşan şirket, 2000 yılında mini denizaltı yapımına heveslenmiş. Yaptıkları denizaltını suya bir türlü batıramadıklarından mıdır nedir, sürekli su altında giden denizaltı yerine, suya batıp çıkan eğlenceli denizaltılar yapmaya karar vermişler.

Firmanın bu yöndeki ilk adımı Innespace Dolphin adlı üründü. Yunus şeklinde tasarlanan alet, suya batıp çıkarak ilerlemeyi sağlıyordu. Ancak projeyi geliştirmeye karar veren firma, Dolphin’i prototip olarak bıraktı ve üretime geçmedi.

İkinci proje, Innespace Dolphin’in geliştirilmesiyle ortaya çıkan Seabreacher J oldu. 40 mile kadar hızlanabilen J, su altında pek hızlı değildi. Üretimine geçildi ve satışına da başlandı ama sanırım firmayı pek tatmin etmedi.

Üçüncü ve son proje ise, Innespace’in dünya çapında üne ulaşmasını sağladı. Yunus yerine köpekbalığı şeklinde tasarlanan Seabreacher X, süpersarjlı 260 HP motoruyla su üzerinde 50 mile, 3 metreye kadar su altına indiğinde 25 mile kadar hızlanabiliyor.

Teknenin ön tarafında köpekbalığı ağzı şeklinde tasarlanmış pencere sayesinde su altında gitmek artık daha zevkli. Monokok gövdesiyle oldukça sağlam olan teknede güvenlik önlemleri de geliştirilmiş. İç donanımda uçak kokpitlerinden esinlenilmiş ve döşemeler müşterinin arzusuna göre tasarlanıyor.

Suyun hem altında hem üstünde eğlenerek ilerlemek için ideal bir taşıt olan Seabreacher X’in fiyatı 60.000 sterlin (yaklaşık 140.000 TL).

Birçok parçası el yapımı olan ve 7 kişilik bir ekip tarafından imal edilen Seabreacher X, en çok ortadoğu ülkelerinden sipariş alıyormuş.

Yunus tasarımlı Innespace Dolphin, acemilik dönemi projesiydi.

Seabreacher J, yunus tasarımlı ilk modelin gelişmişi olarak hazırlandı.

Seabreacher X, firmanın uzmanlığa ulaştığını gösteren başarılı bir proje.

Seabreacher X suya dalıyor.

Seabreacher X dalıp çıkarken.

İç mekân şık ve kullanışlı.

Motor çalıştığında bu sakinlikten eser kalmıyor.

Yukarıdaki video Seabreacher X’in marifetlerini güzel özetliyor.

Evet, İstanbul’daki marina sayısı bir elin parmakları kadar. Bir ucu Karadeniz’e, bir ucu Marmara’ya bakan, içinden deniz geçen İstanbul’da sadece beş adet marina var. Anadolu yakasındaki marinaları Pendik ve Kalamış temsil ederken, Avrupa yakası marinalarını Ataköy, Büyükçekmece ve Güzelce temsil ediyor.

Hatta kapladığı devasa alana rağmen durumu balıkçı barınağından hallice olan Büyükçekmece’yi de şimdilik marinadan sayamayız. Yeni ortakların elinde umarım gerçek bir marina halini alacaktır.

Bu mekânlara uzak kalan herkes, teknesini balıkçı barınaklarına çekmek zorunda. Beykoz’da, Çengelköy’de, Bebek’te, Sarıyer’de oturan insanlar için park yeri ciddi bir sorun. Tekne sayısı fazla olmadığından şimdilik büyük bir sorunmuş gibi görünmüyor ama yakın gelecekte, tekne sayısı arttıkça ciddi bir problem halini alacak.

Orta halli bir insan olsanız ve uygun fiyatlı şık bir tekne alabilseniz bile marina kıtlığı yüzünden teknenizi nereye bırakacağınızı şaşıracaksınız.

Oysa İstanbul Boğazı boyunca uzanan balıkçı barınakları biraz geliştirilerek daha yüksek kapasiteli yerler haline getirilebilir. Boğaz boyunca yeterli miktarda park yeri olsa birçok İstanbullu teknesini daha sık kullanmaya, karadaki trafikten uzak durmaya başlayacaktır.

Kadıköy’den Beykoz’a giderken neden boğaz trafiğini çekmek zorunda kalalım?

Kalamış Marina, İstanbul’da teknenizi bırakabileceğiniz en temiz, bakımlı marina.

Pendik Marina’nın, yeni proje hayata geçirildikten sonra daha başarılı bir yer olacağına inanıyorum.

Ataköy Marina, Avrupa Yakası’ndaki en uygun marina.

Güzelce Marina henüz gereken standartlara ulaşmış bir mekân değil. Zaten marina olarak değil, liman olarak geçiyor.

Büyükçekmece Marina, İstanbul’daki en sorunlu yerlerden biriydi. İstanbul’daki en geniş alana sahip marina olmasına rağmen yıllarca balıkçı barınağı olarak kullanıldı, o mafyadan bu mafyaya geçerek oyuncak oldu.

Bir süre önce özelleştirilen Büyükçekmece Limanı, yeni projenin tamamlanmasının ardından İstanbul’un en kaliteli marinası olacaktır.

Bakırköy, İstinye, Üsküdar, Beykoz gibi noktalardaki balıkçı barınaklarını, dalgakıranları saymazsak, İstanbul’da marina olarak kabul edilen mekânların hepsi bu kadar.

Toplam beş marinadan sadece ikisi doğru düzgün hizmet veriyor, kalan üçü projelendiriliyor, düzenleniyor, yapılacak, edilecek.

Böyle bir şehirde tekneler bedavaya dağıtılsa bile, tekne sahibi olmak ızdırap veriyor insana.

Yapılması gereken ilk iş, İstanbul’daki özel tekneler için mümkün olduğunca fazla marina ve barınak hazırlamak. İşte o zaman gerçek bir deniz şehri olacak, kaliteli bir şehirde yaşadığımızı anlayacağız.

İnsanların tekne sahibi olmamasının tek nedeni fiyatları değil. Maddi durumu gayet yerinde olan İstanbullular da tekne sahibi olmaya soğuk bakıyorlar, çünkü denizciliğe ilgi duymuyorlar. Bu durumun ekonomiden çok kültürle ilgisi var.

İstanbul’da “zengin” sayılabilecek insanların birçoğu, Anadolu’dan gelip parayı bir şekilde İstanbul’da bulmuş kişiler. Haliyle denizle de pek fazla ilgileri yok. Gayet pahalı evlerde oturup, 3-4 tane lüks arabaya sahip oluyorlar ama tekne almayı düşünen pek çıkmıyor.

Oysa denizcilik biraz yaygınlaşsa, İstanbullu olmanın şartlarından biri olan deniz kültürü edinilse hem tekne satışları artacak, hem trafik rahatlayacak.

Orta halli olup denizi sevenler de tekne fiyatlarından yakınıyorlar. Doğrudur, fiberglass bile olsa uygun fiyatlı bir tekne bulmak kolay değil.

Ağırlıklı olarak lobster türü lüks tekneler üreten Angel Yachts, bu duruma bir çare bulmayı düşünmüş ve mümkün olduğunca uygun fiyatlı bir seri üretmeye karar vermiş. Angel Baby adını verdikleri model 9.20 m boyunda ve makinesiz satış fiyatı sadece 59.000 TL.

Geçtiğimiz Haziran ayında piyasaya sürülen Angel Baby motorsuz olarak 59.000 Liraya satılırken, özelliklerine göre gümüş paket 49.000 Euro, altın paket ise 59.000 Euro.

Motorsuz alındığında dıştan takma motorun montajı sadece bir gün sürüyor.

İçinde bir tuvalet bulunan teknede bir adet çift kişilik yatak, bir adet de tek kişilik misafir yatağı var. Güvertesinde L oturma grubu bulunan teknenin ağırlığı ise 4.300 kg.

Baby’nin fiyatı uygun olsa da kalitesi yine Angel Yachts standartlarında. Ufak tefek ve sevimli Angel Baby için, bu boyutlardaki en kullanışlı teknelerden biri diyebilirim.

Angel Baby

Angel Baby

Angel Baby

Angel Baby

Angel Baby

Angel Baby

Angel Baby

Offshore’da ise işler biraz daha değişik. Fabrika takımı, garaj takımı gibi bir ayrım yok denizlerde. Sponsorlar denizle ilgisi olmayan firmalar. Eğer böyle bir ayrım olsaydı, şampiyonada iki senedir mücadele eden Angel Yachts tam anlamıyla bir fabrika takımı sayılırdı.

2010 Dünya Offshore 225 Şampiyonası’nın ikinci ayağını izlemek için Angel Yachts’ın davetlisi olarak Moda sahilindeydim Pazar günü.

Angel Yachts, terzi kendi söküğünü dikemez sözünü tam anlamıyla ispatlayan bir firma aslında. Franke, Miele, Stihl, YKM gibi karada çalışıp denizde yarışan rakiplerinin aksine, Angel Yachts’ın faaliyet alanı yat imalatı. Ancak 12 yıldan beri devam eden organizasyona son iki yıldır katılan takım, henüz şeytanın bacağını kırabilmiş değil.

O nedenle yarışa giderken pek de ümidim yoktu Angel’dan yana. Favoriler güçlüydüler, kürsü mücadelesinin Miele, Beşiktaş ve YKM arasında geçeceği en baştan belliydi.

Fakat Moda sahiline indiğimde, Angel Yachts’ın lider gittiğini görmek büyük sürpriz oldu benim için. Gittiğimde yarış başlamıştı ve Angel Yachts’ın sarı teknesi YKM’nin önünde götürüyordu yarışı. Birkaç saniye sonra anladım ki durum beklediğimizden de kötüymüş ve meğer Angel’a tur bindiriyorlarmış.

YKM ve Beşiktaş birincilik için mücadele ediyorlar.

Pilot Cengiz Şıklaroğlu ve gazcısı Aybars Turna tekrarlayan motor arızası yüzünden sakin sakin ilerlerken, YKM ve Beşiktaş birincilik için kıyasıya mücadele ediyorlardı. Galatasaray’ın iddialı teknesiyse, ben daha oraya varmadan iflas etmiş ve vince çekilmişti bile.

Bu sezon değişen takımlar da var. Stihl bu sezon yok ama hem Galatasaraylı İşadamları Derneği (GSYİAD), hem de futbolda Fransa şampiyonu Olympique de Marseille yeni takımlar olarak yer alıyorlar. Offshore’a geçtiğimiz sezon giren Beşiktaş 1903 de başarılı ve sporda kalıcı olmaya kararlı görünüyor.

Geçtiğimiz sezon sponsorsuz yarışan Angel Yachts, bu sezon Bahçeşehir Üniversitesi ve Sonim sponsorluğunda ilerliyor. Angel Yachts’ın sahibi ve takımın pilotu olan Cengiz Şıklaroğlu, geçtiğimiz sezon gazcısı Holger Loth ile bir türlü başarıya ulaşamamıştı ve bu sezon Aybars Turna ile yarışıyorlar. 7 metrelik boyuyla şampiyonadaki en küçük tekneye sahip olmaları ilk bakışta avantaj gibi görünse de, sürekli arıza yapan motorları nedeniyle istedikleri sonuca bir türlü ulaşamıyorlar. Düzlüklerde oldukça hızlı olan teknenin motor sorunları giderildiğinde liderliğe oynayacaklarına eminim.

Moda sahilindeki yarışta takımların konuşlandığı yer, Fenerbahçe Yelken Kulübü’nün iskelesi. O nedenle poolbar ve havuzun çevresi VIP misafirler ve sponsorların kalabalığından geçilmiyor. Halkın pek ilgi göstermediği böylesi sporlarda bu kalabalığı görmek, o heyecanı hissetmek güzel. İkramlar da güzel.

Yarışıta yediği turların hüznü gözlerinden okunan Cengiz Şıklaroğlu, teselliyi Sedat Peker’in kırmızı beyaz karanfillerinde arıyor.

Yarışı izlerken, Angel Yachts’ın pit alanındaki çelenk dikkatimi çekti. Kırmızı karanfillerden arka plan üzerine beyaz karanfillerle SEDAT PEKER yazdığını görmek ilginçti.

Resmi olmayan araştırmalara göre, Sedat Peker’in yeğeni olduğunu iddia eden birkaç milyon genç var Türkiye’de. Sanırım tanıdığı her gence “yeğen” diye hitap ettiğinden, bu arkadaşlar kendilerini Sedat Peker’in yeğeni zannediyorlar. Başka bir açıklama gelmiyor aklıma.

Cengiz Şıklaroğlu ise, Sedat Peker ile dostluğunun çelenklere yansımasından hem mutlu, hem değil. “Çelengi gören kaçtı, çevrede adam kalmadı,” diyor. Yarışta bu kadar fark yemesinin nedeni bu çelenk olabilir diye düşünüyorum. Diğer pilotlar “kaçın kaçın Sedat Peker’in adamları bizi kovalıyor” diyerek gazladıysa, Cengiz’in bu kadar geride kalmasını normal karşılarım.

Sonuçta, Dünya Offshore Şampiyonası’nın Moda ayağı oldukça renkli ve heyecanlıydı. Sonraki yarış olan Kahramanmaraş Grand Prix 5 – 6 Haziran tarihlerinde Menzelet gölünde düzenlenecek. Show TV’den canlı yayınlanan şampiyonayı kaçırmamanızı öneririm.

YKM ve Beşiktaş’ın mücadelesi nefisti.

Vapurdakiler çok şanslı. Ada vapurundan dünya şampiyonası izlemek herkese nasip olmaz.

GSYİAD teknesi sorun yaşamasa uçmaya devam edecekti.

Opa-Locka, Florida merkezli Cigarette Racing, 1969′dan beri powerboat işi yapan, kalitesinden kimsenin kuşku duyamayacağı bir firma. 11 – 15 metre arasında ürettikleri harika tekneler, kazandıkları offshore şampiyonlukları ve ödüllü tasarımlarıyla çoktan tarihe geçtiler. “The American Offshore Legend” diyorlar kendilerine ve bu unvanı sonuna kadar hak ediyorlar.

SLS AMG ise, Mercedes’in 1952′de otomotiv tarihine bir inci gibi astığı 300 SL Gullwing’in AMG tarafından günümüze uyarlanmış versiyonu. Ekim 2009′da piyasaya çıkan otomobil o kadar tutuldu ki, birkaç ay içinde belki 10 performans firması tarafından modifiye edildi, şimdiden tarihe geçti.

Cigarette Racing de bu kadar sükse yapan SLS AMG için boş duramamış ve Mercedes USA ortaklığında yepyeni bir tekne geliştirmiş: 46′ AMG Boat.

Tasarımında SLS AMG’den esinlenilen teknenin tam boyu 14, genişliği 2.5 ve yüksekliği 1.90 metre. Boyası, SLS AMG’de de kullanılan, AMG’nin “AMG Alubeam” olarak isimlendirdiği, nanoteknolojiden mümkün olduğunca yararlanılarak hazırlanan gümüş ve yine SLS AMG’lerde kullanılan “Mystic White” beyaz boya. Gümüşün detaylara vurgu yapan pırıltısı, sedefli dediğimiz boyayı anımsatıyor. Yan taraflardaki AMG logoları tekneyi her türlü havada tanımaya yetecek büyüklükte.

Teknenin iç dizaynı da SLS AMG’yi anımsatması için tasarlanmış. Beş koltuğun tamamı SLS AMG’de kullanılan koltuklardan. Siyah ve beyaz olmak üzere çift renk kullanılan kokpitte SLS AMG’lerde olduğu gibi “AMG designo porcelain” ve Nappa deri kullanılmış. Alcantara kaplamalar kullanılan başaltı kabini böylesi bir powerboat için yeterince konforlu görünüyor.

Mercury Racing QC4v turbo şarjlı, sekiz silindirli çift motorun 6.500 RPM’de verdiği 1.350 HP güç, tekneyi 130 milin üzerine çıkarabiliyor.

Fiyatı henüz açıklanmayan Cigarette Racing AMG ile offshore yarışlarına katılmak pek akıllıca olmaz belki ama SLS AMG’yi marinaya çekip AMG powerboatla 130 mil sürate çıkmak keyifli olacaktır.

Mercedes ile AMG’nin çalışma geçmişi ve SLS AMG hakkında Pit Café’ye yazdığım yazıyı buradan okuyup, teknenin büyük fotoğraflarını da aşağıdakilere tıklayarak görebilirsiniz.

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Cigarette Racing 46′ SLS AMG Boat

Öncelikle hatırlatalım ki, yelkenli teknelerden pek anlamıyor ve trawler, motoryat, powerboat gibi teknelerle ilgileniyorum. O nedenle aşağıdaki bilgilerin önemi de yine bu tarz teknelere yönelik. Su hattı boyu yelkenlilerde potansiyel sürat konusunda fikir veren önemli bir ölçüyken motoryatlarda onlar kadar önemli değildir mesela. Bunları dikkate almanızı ve yelkenliler için detaylı bilgi arıyorsanız farklı bir araştırma bulmanızı tavsiye ederim.

Teknelerde sürat mil veya knot üzerinden ifade edilir, uzunluk ölçüleri metre, feet veya inch ile ifade edilir gibi açıklamalara da gerek yoktu ama yapmış oldum şimdi.

Öncelikle kataloglarda yer alan iki şahsi unvandan bahsetmek gerekli.

Tasarımcı (Designer)

Endüstriyel tasarımın birçok kolunda olduğu gibi, tekne tasarımında da sadece şıklık değil, kullanım kolaylığı, dayanıklılık ve aerodinami ön planda tutulur. Denizler ve tasarladığı teknenin potansiyel rotasıyla ilgili hiçbir bilgisi olmayan kişiler, sadece kâğıt üzerinde şık tasarımlar yapabilir. Önemli olan, dengesini, süratini, dayanıklılığını ön planda tutarak tasarımlar çıkarmaktır ki, tekne tasarımcılarının işi de budur.

Gemi İnşa Mühendisi (Naval Architect)

Birçok firmanın katalogunda tasarımcılarla birlikte inşa mühendislerinin de ismi geçer. Tasarımcının hazırladığı şablonlar mühendislerin elinde hayata geçer ve tekneniz size ulaşır. Teknenin dayanıklılığından, kullanılan malzemelerin özelliğine kadar tüm detayları düşünmek zorunda olan gemi inşa mühendisleri, teknenizi sizin için inşa eden kişilerdir.

Bize bu güzellikleri sundukları için kendilerini saygıyla andıktan sonra gelelim teknelerde kullanılan genel tabirlere.

Motor Gücü (Engine Power)

Beygir gücü olarak, HP ile tanımlanır. Şaftlı, IPS, kuyruklu gibi seçeneklerle birlikte, yüksek performans için standart motorun yanı sıra büyük motor veya çift motor opsiyonları bulunur. Motoryatlarda çoğunlukla dizel ve içten kuyruklu motorlar bulunmakla birlikte benzinli seçenekleri de mevcuttur. Sürat teknelerindeyse 2 veya 4 zamanlı dıştan takma benzinli motorlar tercih edilir.

Yakıt Kapasitesi (Fuel Capacity)

Teknenin yakıt kapasitesini gösterir. Ancak teknelerde yakıt tüketimi otomobiller kadar standart olmadığından iyi hesaplanması gerekir. Yeterli olacağını düşündüğünüz depoyu erken bitirmeniz denizin ortasında kalmanıza neden olabilir. Deneme seyri (sea trail) test sonuçları çoğu zaman kataloglarda yer almaz. O nedenle bu test sonuçlarını araştırarak öğrenmek durumunda kalabilirsiniz. Teknede alternatifli motor seçenekleri varsa tercih ettiğiniz seçim hakkında bilgi edinmek işinize yarayacaktır.

Seyir Hızı (Cruising Speed)

Kataloglarda sadece hız olarak gösterilen seyir hızı, teknenin sürat, mesafe ve yakıt tüketimi açısından en verimli ortalama hızıdır. Alternatif motor seçeneklerindeki seyir hızını öğrenmek için arzuladığınız teknenin deneme seyri testlerini elde etmeniz önemlidir.

Maksimum Sürat (Top Speed)

Teknenin çıkabileceği en yüksek sürati ifade eder. Alternatif motorlarda değişkenlik göstereceğinden seyir testleri burada da önemlidir.

Seyir Menzili (Maximum Range)

Teknenin dolu depoyla seyir hızında ilerleyerek ulaşabileceği maksimum mesafedir.

Kamara (Cabin)

Teknenin kamara sayısını gösterir. Bazı modellerde kamaralar standartken, bazı modellerde ilave kamara hazırlanabilir.

Yatak Kapasitesi (Berth)

Teknenin yatak kapasitesini gösterir. İlave kamara durumunda yatak sayısında da değişiklik olabilir.

Tam Boy (Length Overall (LOA))

Metre, feet veya inch ile ölçülen tam boy, teknenin baş ve kıçındaki en uç noktalar arasındaki uzunluğu gösterir. Marinalarda bağlama ücreti metrekare üzerinden hesaplanır ve bu hesap için tam boy ile tam genişlik dikkate alınır.

Gövde Boyu (Maximum Length/Hull Length)

Teknenin baştan kıça sadece gövde uzunluğunu gösterir. Tam boy hesabına gövdeye haricen monte edilmiş matafora, pasarella, burun makarası gibi çıkıntılar da dahil edilirken, gövde boyunda bunlar dikkate alınmaz. Sadece teknenin asıl gövdesi önemlidir.

Tam Genişlik (Beam veya Maximum Beam)

Teknenin en geniş kesitinin bordadan bordaya uzunluğunu gösterir. Tam genişlik ile çarpılarak teknenin metrekare hesabı çıkarılır. Yanlardaki usturmaçalar, portatif merdivenler dahil edilmez.

Su Hattı Boyu (Length Waterline (LWL) veya Height Above Waterline)

Teknenin bulunduğu su düzleminin (su hattının) baş ve kıç bodoslamaları kestiği noktalar arasındaki uzunluk.

Su Çekimi (Draft veya Half Load)

Teknenin su hattından en alt noktasına kadar olan mesafeyi gösteren derinlik boyu. Bu sadece yelkenlilerde olsa da hatırlatmakta yarar var; eğer teknede hareketli salma varsa draft salmanın hem indirilmiş hem de indirilmemiş halini gösterip iki sayı olarak verilir.

Ağırlık (Deplasman) (Weight)

Teknenin ağırlığı. Deplasman dediğimiz, teknenin suya indiğinde taşırdığı su miktarıdır, yani ağırlığına eşittir. Tekneler ağır, orta ve hafif deplasman teknesi olarak üç sınıfa ayrılırlar. Deplasman oranları, teknenin long tone olarak ağırlığının, feet olarak su hattı boyuna bölünmesiyle hesaplanır.

Safra veya Balast (Balast)

Tekneye ekstra performans veya stabilite kazandırmak amacıyla taşınan fazladan yük.

Pis Su Kapasitesi (Black/Gray Water Capacity)

Teknenin atık su kapasitesini gösterir. Tuvalet tankı black water olarak; lavabo, duş gibi atık sular gray water olarak tanımlanır. Black ve gray water tankları bazı teknelerde ayrıyken, bazılarında tek tank kullanılır. Kapalı tuvaleti bulunmayan, kendinden tanklı portatif tuvaletler kullanan teknelerde atık su tankı sadece gray water adıyla ve düşük kapasiteli gösterilebilir. Bazı teknelerdeyse atık su tankı sadece opsiyonel olarak sunulabilir, incelerken dikkatli olmak gerekir.

Temiz Su Kapasitesi (Fresh Water Capacity)

Teknenin tatlı su kapasitesini gösterir. Bazı teknelerde opsiyon olarak ekstra tatlı su tankı sunulabilir.

Eğer teknelerle yeni ilgilenmeye başladıysanız ve elinize aldığınız katalogdaki rakamların neyi ifade ettiğini çözmek, katalogu daha verimli okumak istiyorsanız, yukarıdaki bilgiler kısmen yardımcı olacaktır.

Turistik amaçlı kullanım için Hawkes Ocean Technologies’e (firmanın Deep Flight markasıyla ürettiği birçok mini denizaltı modeli zaten kullanımda, siteden inceleyebilirsiniz) yaptırılan üç kişilik denizaltı biraz uçakları, biraz da convertible spor arabaları andırıyor. Kokpitin üzeri açık ve yolcular kaptanın iki yanına oturuyorlar. Suya batmak için denizaltılar gibi balast tankı kullanmıyor, bunun yerine daha önce Rinspeed sQuba’da da gördüğümüz bir teknolojiyle, basınç kullanarak batıyor. Hatta sQuba’dan biraz daha gelişmiş bir yöntemle, uçaklardaki gibi kanat flaplarıyla aşağı yukarı hareket edebiliyor.

40 metre derinliğe kadar inebilen Necker Nymph, su altında 6 knot hızla ilerleyebiliyor ve jet uçaklarının havada yaptığı 360 derecelik dönüşleri su altında başarabiliyor.

Yolcular ve pilot dalgıç kıyafetleri kullanıyorlar ve denizaltının arkasındaki oksijen tüpleri sayesinde üç kişilik ekip iki saat boyunca su altında kalabiliyor.

En önemli yere gelelim, bu denizaltıyı nasıl kullanabiliriz?

Vakti zamanında üzerinde güneş batmayan imparatorluk olarak anılan İngiltere’nin birçok yerde toprağı, mandası olduğu gibi, Karayipler’de de takriben 50 adadan oluşan toprakları var. British Virgin Islands dedikleri bu adalar, İngiltere’nin Karayipler’deki turizm pastasının kremalı taraflarını yutmasını sağlıyor. Büyük çoğunluğu çeşitli İngiliz şirketlerine ait olan bu adalardan birkaç tanesi de Virgin Group’a ait. Firma, buradaki adalarından birini turistik amaçla kullanıyor. Necker Island adlı bu adada demirlemiş olan 32 metre, şık mı şık, Necker Belle isminde bir katamaran var.

Eğer bu cici denizaltıyı kullanmak istiyorsanız, önce o adayı veya katamaranı kiralamanız gerekiyor. Yani denizaltı uygun fiyatlı bir promosyon sayılabilir.

Necker Island’daki odalar 3, 4 veya 7 gece olarak kiralanıyor. Fiyatlar isteğe göre değişiyor. Necker Nymph’i kullanmaya hak kazanmak için en az 7 gece kiralamak şart.

Necker Belle’i yedi personeliyle haftalık kiralamanın bedeliyse 88.000 USD.

Eğer adayı veya katamaranı yedi günlüğüne kiralarsanız, sadece 25.000 USD karşılığında Karayip Denizi’nin derinliklerinde Necker Nymph ile keşfe çıkabilirsiniz.

Göz görmeyince gönül katlanır diyenlerin gönlü de katlanmasın, buyrun Karayipler’e gidelim:

Necker Nymph ~ Diğer fotoğrafları henüz medyaya verilmedi.

Necker Belle

Necker Belle

Necker Belle

Necker Island

Necker Island

Necker Island