Ailesi Laura’ya o kadar güveniyor ki, dünya turuna çıkarsa başarıyla tamamlayacağına inanıyorlar. Zaten o nedenle “hayır, yapamazsın” demek yerine izin vermişler. Laura’nın Guppy adlı 8.30 metrelik teknesine escortluk yapacak başka bir tekne de ayarlanmış. Tam her şey hazır derken, Hollanda Çocuk Koruma Bürosu arıza çıkarmış.

Bu yaşta bir çocuğun denize açılarak karşılaşacağı tehlikeler, geri dönülmez hasarlara neden olur diyerek izin vermemişler.

Dünya, olayı bundan sonra öğrendi. Çünkü izin alamayınca hayata küsen Laura ve teknesi bir gün ansızın ortadan kaybolmuşlardı. Uzun süre ses çıkmadı, ben de pek araştırmadım açıkçası. Ama bugün öğrendim ki, Laura geçtiğimiz ay sonunda Hollanda Antilleri’ndeki Sint Maarten adasında bulunmuş.

Medyanın polise verdiği destek sayesinde, Laura’nın ailesine olan halk tepkisi müthiş. Laura’nın ailesini kızına sahip çıkamayan, öldürmeye çalışan, ebeveynlik görevlerini yerine getirmekten aciz bir anne – baba olmakla suçluyorlar. Polis de bundan yararlanarak bir karar aldı, Laura 2010 Ekim’ine kadar ailesine teslim edilmeyecek, polis nezaretinde tutulacak.

Tek başına dünyayı dolaşmaya çıkmaya cesaret edecek kadar özgür bir ruhu polis nezaretinde tutmak, alışverişe gitmesini bile sorun etmek ona nasıl bir acı verir acaba? “Denizlerdeki tehlikeler gelişimine zarar verir” diyorlar ve 14 yaşında bir kızı polis gözetimine alıyorlar. Bu nezaret zarar vermeyecek mi bu kıza?

Laura’nın tek isteği dünyayı dolaşan en genç yelkenci olabilmekti. Hedefine koşmaya çalışanların elini kolunu bağlayınca geliyor asıl travmalar, Laura’ya olacağı gibi.

Hollanda vatandaşlığından çıkmaya razı Laura, ilk fırsatta çıkacağını ve bu sporu yapabileceği bir ülkeye iltica edeceğini söylüyor, bakalım neler olacak.

Bu yaşta Hollanda’dan Karayipler’e ulaşmayı başardığı için tebrik etmeli kendisini.

Özgürlüğümüze kimlerin karar verdiğini, ne kadar özgür olduğumuzu da ayrıca düşünmek lazım.